12. Strand

Als een strandproleet hangt
de vlag losjes in zijn schouder,
en schikt zichzelf.

De branding lummelt zachtjes, in
zijn streling, likt het gladde zand,
lispelend in zijn slappe schuim

Het lange licht vlindert zilveren
kussen over de rimpeling.
Het water geeft zich over

in de volte van zijn oeverloosheid.
Geen haast, spreid je uit, geen haast.


Reacties

Populaire posts van deze blog